HR Sport
Home / weblog / coaching / Ernie Brandts
Ernie Brandts over het mentale aspect
van verdedigen
Ernie Brandts toont zich bij NAC Breda een bevlogen trainer en ook een winnaar. Toen ik hem sprak zat NAC in een uitstekende periode. Brandts blijft ook met succes vooral zichzelf.
“Het begint allemaal met punten, pas als er punten zijn is er rust en kan je gaan werken aan goed voetbal,” aldus de realist Brandts. “Het voetbal begint met een goede verdedigende organisatie, hard werken, vertrouwen en dan komt het succes.”
“NAC speelde twee jaar lang rond de vijftiende en zestiende plaats. Wij startten dit seizoen met een nieuwe groep en een nieuwe trainer. Je gaat dan eerst aan elkaar snuffelen, een beetje wennen, elkaar leren kennen. Het voetbal wat gespeeld werd was wat onsamenhangend. Iemand werd aangespeeld en die moest het dan maar alleen uitzoeken. Het eerste wat moest gebeuren was het creëren van teamspirit. De spelers moeten voor elkaar door het vuur gaan. Er waren spelers die terug kwamen van langdurige blessures, zoals Penders en Zonneveld. We hadden pas een week voor de eerste competitiewedstrijd de hele ploeg compleet. En dan moesten we ook nog de eerste competitiewedstrijd in het nieuwe stadion van AZ spelen. We ware dus al enigszins bevreesd voor een dikke nederlaag. Dit terwijl de ploeg na de afgelopen seizoenen vooral teamspirit en vertrouwen nodig was. De spelers moesten als team het spel op elkaar af gaan stemmen. We moesten gaan werken aan een goede organisatie. Wij wilden iets hebben om op terug te vallen, beginnen met een organisatie om op de nul te kunnen spelen. Dit houdt automatisch in dichter bij de eigen goal. Het spelen op de helft van de tegenstander en daar verdedigen is moeilijker en meer risicovol. Je moet eerst punten halen en dan stapje voor stapje gaan bouwen.”
“Als de resultaten beginnen te komen en de spelers hebben vertrouwen, dan kan je gaan werken aan het voetbal. Al snel bleek dat wij over een goede voetballende ploeg beschikken. Omdat wij spelers hadden met snelheid en loopvermogen als De Graaf, Leonardo en Diba, waren wij in staat optimaal te profiteren van een fout van de tegenstander. Als de tegenstander een fout maakte, konden wij deze razendsnel overnemen en kansen creëren. Zo kwamen we steeds beter in de competitie en konden gaan werken aan het voetballende aspect. Indribbelen van één van de twee centrale verdedigers en van daaruit een opbouw spelen, werken aan de aanvallende sjablonen.”
“Hoe verder je van de eigen goal af speelt, hoe meer ruimte je in de rug laat. Hierin is de restverdediging een belangrijke term. Ik ben zelf ook verdediger geweest. Een verdediger is geneigd de bal in te spelen en dan als een toeschouwer te kijken wat de middenvelders en de aanvallers er mee doen. De spits van de tegenstander wandelt vaak drie of vier meter terug en bekijkt het vanaf daar. Wat je dan vaak ziet gebeuren is dat als onze ploeg balverlies leidt voorin, meteen deze spits wordt aangespeeld. Hij heeft dan net de drie of vier meter ruimte om de bal te controleren en daar begint de counter. Hierin is restverdediging dus belangrijk. Ik geef mijn verdedigers altijd mee dat op het moment dat zij de pass gegeven hebben, zij al weer bezig moeten zijn met wat er kan gebeuren als wij de bal verliezen.”
“Een ander probleem waar wij vaak mee kampten was dat de spelers te zeer geneigd waren elkaar te helpen bij balbezit van de tegenstander. Op zich natuurlijk een goede bedoeling, maar het werkt averechts. Als Slot zijn tegenstander verdedigde, dan was De Graaf geneigd hem te gaan helpen. Wat je dan vrijwel altijd ziet is dat de tegenstander van De Graaf vrij komt en wordt ingespeeld. Als je met de linies kort op elkaar speelt, dan is er altijd rugdekking in de buurt. Iedereen kan dan meer vanuit de eigen tegenstander spelen.”
“Uiteindelijk valt of staat het voetbal met het winnen van duels. Dit is voor een groot deel individuele kwaliteit, maar ook een stuk mentaal. Je kunt een duel aangaan om het duel, maar je kunt er ook ingaan met de overtuiging om te winnen. Als je je poot zet, dan moet je hem écht zetten! Dan maar een keer een kaart. Maar nooit half. Als je doordekt, dan moet de intentie zijn dat hij je nooit voorbij komt. Ook de kopduels moet je altijd aangaan om te winnen. Ik de bal niet, dan hij de bal ook niet. Het is dan kwaliteit als je hem ook nog naar een medespeler kunt koppen.”
“Ik vind dat een speler ook een signaal moet afgeven. Er zijn trainers die vinden dat als de spits zich laat zakken het middenveld in, de centrale verdediger hem kan laten gaan, want daar is hij toch niet gevaarlijk. Ik vind dat de centrale verdediger in de wedstrijd wel een paar keer met doordekken, hem op de hielen zitten, dan voetbalt de spits toch anders als hij zich laat zakken. Hetzelfde geldt voor een buitenspeler. Als deze graag de bal in de voeten krijgt, dan zeg ik dat hij de eerste twee keer gewoon diep moet gaan en dan moet die bal ook komen. De verdediger gaat zich dan toch anders opstellen en vervolgens kan deze buitenspeler de bal veel eenvoudiger in de voeten gaan vragen. De eerste paar duels in een wedstrijd moet je vol overtuiging aangaan. Dan komt een aanvaller niet lekker in de wedstrijd. Dan maar een keer een overtreding tegen.”
Hans Slender
Volledig interview gepubliccerd in
TrainersMagazine nr. 3 van 2007
Paul de Knop, bijzonder hoogleraar in de sport
9 april 2007 - Hans Slender
Bijzonder hoogleraar Paul de Knop is een visionair op het gebied van verenigingen en de ontwikkelingen die spelen in de sport.
|
|
Jan Huijbers & Peter Muprhy | 2007 Het is niet alleen belangrijk inzicht te krijgen in uw eigen functioneren, u zult ook uw sporters goed willen kennen. Hoe reageert hij op conflicten? Welke motoriek heeft hij en hoe stemt u uw trainingen daarop af? Bij wie voert u de spanning op en bij wie neemt u die weg? Totaalcoachen helpt coaches op weg. |
|
|
|
Jan Huijbers, Peter Muprhy & Dick Otter | 2008 Met dit oefenboek worden u handvatten aangereikt om de fysieke, mentale en emotionele kenmerken van uw sporters zo met elkaar te verbinden dat zij op hun best kunnen zijn. |
|
